شب 
 هوای شرجی 
صدای جیرجیرکها
 بوی ماهی کباب ؛ ویلای محمود آباد
و  (( چشمان تو ))
اولین بار که تو را دیدم چند لحظه پیش بود ؛
لیک از آخرین وداعت سالها میگذرد.
کاش خنده های (( چشمانت ))  را باور نمیکردم.
من سردم است؛
کاش گرمای صدایت را  باور نمی کردم.
من سردم است و (( صداقت کودکانه )) می خواهم.
صداقت کودکانه .....
کاش پلی بود به خوابهای گهواره  .
ای کاش  می بریدم؛ 
از هر آنچه که با عاطفه نسبتی داشت ...

باز هم جمعه اومد . عجب روز مزخرفیه این جمعه. همینجوریش حال آدم گرفته میشه ؛ هوا هم امروز قبرستونی شده. یادمه وقتی بچه بودم ۶ روز هفته رو به عشق جمعه سر میکردم. اون روزا عاقل بودم . نه باز هم دیوونه بودم . نه یعنی یه کم دیوونه بودم   ........ !!!!  اصلا ولش کن بابا.
البته زیاد فرقی نمیکنه ؛ همه روزهای هفته من مثل هم شده .هر روز کار من شده : صبحها بیدار شو برو دانشگاه ؛ تا کلاس تموم میشه برو سایت ؛ عصر که از دانشگاه میای برو  بیلیارد ؛
اومدی خونه باز هم اینترنت ؛ حالا اگه آخر شب حسش بود یه کم درس ...............!!!!!!!
البته جمعه ها با یه کم تخفیف  از صبح تا شب پای اینترنت هستم .
خنده داره نه  ؟؟؟؟؟؟؟؟  من هم خودم  داره حالم از این زندگی به هم میخوره .
(( من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که میبینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ‌؟؟؟؟؟ ))

<< م. اخوان ثالث >>

اینک اما بی تو. بی من و بی ما. دلم برای عشق تنگ است.
برای با تو بودن؛ با تو دیدن ؛ با تو بوییدن ؛ با تو نفس کشیدن وحتی با تو مردن ... !
چه کسی باور داشت عشق مرز تنهایی را در وجود من رسم کند ؟؟؟؟؟؟
تنهایی فراتر از جنون ؛ فراتر از دیوانگی و یا شاید تا اعماق نفرت........
امشب گویی ماه خود دیوانه است ؛ خود عاشق است . عاشق تنهایی.
من نیز عاشق بودم. عاشق رسوایی ؛ شیدایی و یا شاید پوچی !!!
من عشق خود را ؛ احساس خود را و عاطفه خود را برای روز مبادا نگه داشته بودم.
تو چه روزی بودی که به تقویم زندگی ام پا گذاشتی ؛ صفحه های آن را سیاه کردی و من را به ویرانی کشاندی ؟!
باز هم مثل همیشه آخر حرفم را با بغض فرو میخورم؛ ولی این حقیقت را میگویم که :

(( تو آن روز مبادا نبودی ))

  سلام

آقا این وبلاگ نویسی ما هم واسه خودش حکایتیه ...... !!!!!!
حدودا ۲ سال پیش بود که یه سر رفتیم پرشین بلاگ. کلی حال کردم و تصمیم گرفتم که یه وبلاگ هم من بسازم . چند ماه از افتتاح این وبلاگ ما نگذشته بود که شنیدیم  پرشین بلاگ هم توزرد از آب در اومده  و ..... (( عاقلان دانند )) . خلاصه من بیخیال پرشین بلاگ شدم و رفتم سراغ BLOGSPOT  . بعد از یه مدت  اوونقدر در وبلاگ نویسی افراط کردم که به مرز گایش رسیده بودم . (( چه از لحاظ جسمی و چه از لحاظ درسی )). خلاصه بیخیال اوون  هم شدم. حالا بعد از ماهها دیدم که یه سایت جدید  ارایه دهنده خدمات وبلاگ ساخته شده . من هم به شدت وسوسه شدم که در این سایت هم به زر زدن بپردازم. خلاصه اومدم.