یه حس آشنا ...
مثل حس کودکی .. دویدن توی کوچه پس کوچه های شمرون ..
مثل حس اول شدن توی بالا رفتن از پله ها ..
مثل اون روزی که فهمیدم واسه اول شدن میشه دامن دخترک هم بازیم رو بکشم وزود تر از اون به بالای پله ها برسم...
حس تقلب در بازی !! حس یه کشف بزرگ..
مثل اون روز که فهمیدم درخت ها هم حرف میزنن ..
حس مهم بزرگ شدن ؛ حس یه غرور کاذب ..
مثل اون روز که فهمیدم خدا لالایی بلد نیست - اون هیچوقت بلد نبوده - ..
اون روز که عیدی هامون رو دادیم به اون بچه گداهه و بعدش بابات کلی دعوامون کرد ..
حس کشف طعم لبهات ؛
مثل اون روز که با هم یه رشته ماکارونی رو از دو طرف خوردیم تا بهونه ای واسه رسیدن لبهامون به هم داشته باشیم ..

حس ترسناک دروغ ؛ حس تلخ تنهایی
حس اون شب که واسه اولین بار مست شدم ...
حس تاریک اولین سیگار .. سرفه های پیاپی ...

یه حس میخوام که دوباره تمام وجودمو بلرزونه ... نبود ؟؟؟

چه ابلهانه ؛ دارکوب  ؛ هنوز به لذت چوب چسبیده است ...