باید به دستهایت سفر کنم .

در آنها ؛ شهری را گم کرده ام ...

با تو ام .. تو که هزاران صندلی معلق در تالارهای دود ؛ به انتظار ورودت خالی مانده است ..
روشنفکران عزیز ؛ با نمره عینکتان چقدر میتوانید در حاشیه بروید ؟؟  .. اینجا .. ساعتها چشم بسته اند و در شهرهای عمومی همگان با دهانهای باز میزایند !!
چه میدانستم روزی تمام فلش ها از پشت سر مرا نشان خواهند داد ؟؟ !! تازگی ها شرط بسته ام که بار دیگری نبازم .. اینطوری است که هیچوقت حوصله ام از باخت سر نمیرود !! 
از من نخواه که با لباسهای عینکی پشت تریبون های پلاستیکی شعر بخوانم ..
عجب .. چه جانوری بودم  من ؟؟ که در نتیجه آزمایشهایم سرانجام انسان به مارمولکی بدل میشد ؟؟ ...  این نگاه کردن نیست .. بگذار دیوانه بمانم ..


ز.م : اصلا قرار نبود ها .. ولی نمیدونم چی شد که تا دیدمش بوسیدنم گرفت و یهویی حس کردم خیلی دوست داشتنی شده ..  باور کن خیلی تغییر کرده بود ..

Then, I tried to eat pills but all I found was a near-empty bottle of Vitamin C.