چه فرقی میکند کی ؟؟ چه فرقی میکند چگونه ؟؟

اصلا به کجای کسی چه ؟؟

دلم میخواهد از این کتابها هم متنفر باشم  ..

دلم میخواهد که در این ساعتهای سردردم ، همه چیز دنیا را هم بالا بیاورم .

با شما هستم هویییییییی !!

 فرقی نمیکند کجا باشید ..  چه در ویترین کتابفروشی ، چه در اتاق من !!

جمع کنید این مکاتب را .. ، کاغذ بپیچید نجاست این گالینگور را !!

اینجا دادگاه تجدید نظر نیست .. ، من و فلسفه ی پاشیده شدنم سالهاست که مرده ایم ..

درست است .. همیشه اینطور نیست ..

ولی من که همیشه نیستم .. !!

من از تجسد این لحظه ها بیزارم  .. ، زیستنم را ببینید ..

یادته وقتی تو اون سالهای دور
که تموم دنیامون پر بودش از شادی و شور
شبا وقتی وقت خواب
صورتهامون بدون ماسک و نقاب
با چشای منتظر ؛
دلمون قصه میخواس ؟؟

همیشه تو قصه ها
زیر یه طاق کبود ؛ یکی بود یکی نبود
قهرمان قصه مون تو همه جا برنده بود
« دخترای ننه دریا ؛ پسرای عمو صحرا
   داش آکل مرد لوطی ؛ ته خندق تو قوطی
   توی باغ بی بی جون ؛ جم جمک بلگ خزون »

واسه زندون دلا همیشه یه کلیدی بود
ته شبهای سیاه همیشه یه سپیدی بود
اون روزا تو قصه ها هیچ کسی تنها نمیموند
توی قلب آدما غصه و دردا نمیموند

چقده زود اون روزا تموم شدن
با یه چش به هم زدن قصه ها ناتموم شدن
دیگه شبها کسی نیست که واسمون قصه بگه
قصه از صبح سپید و دل بی غصه بگه
همه مون ماتم زده از چوب دار آویزونیم
با چشای وق زده خیره به این آسمونیم
آدما رد میشن و منو تماشا میکنن
با نگاه مسخره ؛ عقلمو حاشا میکنن
تا یکی میاد میگه :
«  - چی میجوره تو هوا ؟؟ رفته تو فکر خدا ؟؟ 
   - نه برادر .. تو نخ ابره که بارون بزنه ؛
     شالی از خشکی درآد پوکه نشاء دون بزنه
     اگه بارون بزنه .. آخ اگه بارون بزنه .. ..  »


       (( آرش ))