یادداشتهای یک دیوانه


جمعه 30 بهمن ماه سال 1383

دیگر ؛ نه سنگین خاطره ای از شکوفایی به جاست نه دیرین نگاهی به انتظار حدوث و تجدد پابرجاست هم از آن آغاز که پای به راه نهادم ؛ شور خرامیدن را به سر اسطوره کردم . تا در کورسوی امیدی ؛ به جستجوی نسبتی از مطلق گمشده خویش باشم ! کنون ؛ در این زانویی که به خاک میزنم ؛ نه بیقراری مطلق است نه توفیدن آسمان کبود .. زیرا که لنگی پای من ؛ از ناهمواری راه تو بود ... از راه مانده را لنگانیدن ؛ سودی نیست .. به راه بیاندیش ..
10:44 PM \| آرش


شنبه 10 بهمن ماه سال 1383

این چار برگ خشک شده مال دفتر است نه .. ! آخرین قمار من و برگ آخر است ۱. من را به چاه درد خود انداخت و گذشت هر کس که گفت با من خسته برادر است ۲. گفتید عاشقید و به من ... آه بگذریم .. چون شرح ماجرای شما شرم آور است ۳.گفتید : بی کسی به خدا سرنوشت توست تنها ترین پرنده عالم کبوتر است ۴. گفتید : زندگی کن و خوش باش و دم نزن این حرفها برای من از مرگ بدتر است سرباز برگهای مرا جمع میکند ما باختیم و نوبت یک مرد دیگر است .. مهدی موسوی - فرشته ها خودکشی کردند
10:42 PM \| آرش

عناوین آخرین یادداشت ها

آرشیو

موضوع بندی

اگه وقت کنم اینا رو میخونم !!

تعداد بازدیدکنندگان : 146550