سکوت !
های سکوت !
خیانت نفس گیر مزمن همه ی تمامه ها ،
به خواب سکسکه ی بی دوام ما ها !!
به این انقلاب فاشیستی چشمانت در من قسم
به این ریزش هیستریک برگها در این روزها
به تمام غنچه ها و نمونه برداری ها از تنهایی ؛
گاهی لنگاندن به شک ام می اندازد ...
قانون نیوتن فقط یک اتفاق بود
وگرنه ، هیچ گاه چیزی کجا را جذب نمی کند
تا برای فرار از تنهایی
متوسل شوی به مافیای عاشقان هردمبیل !!
چشم هایت را ببندی ،
به لب و لوچه ای آبدار دل خوش کنی
و برای پست مدرن سینه هایش عاشقانه ببافی !!
اینجا موجودی واقعی ایستاده
که نه نیچه و نه فوکو ونه ویتگنشتاین را ندیده است
ولی انسان است و از حماقت بیزار ... |