| |
| شنبه 6 مهر ماه سال 1387 |
|
درکت نمی کنند کسانی که نیستند ...
حتا همان دو چشم که با تو گریستند
حتی سکوت های مخاطب گریز هم
ابرو به اخم و تخم جهان عزیز! هم
بگذار تا پشت فلسفه قایم شوند باز
بگذار تا که روح مرا بستری کنند
نیچه ، فروید ، یونگ ، دریدا و ... بعد از این
دیوانگان به وقت قضا داوری کنند !!
کبریت های مرد و ... سیگارهای زن
تنها دلیل روشن گرمای کافه است
یک لحضه صبر و حوصله ، یک بوسه بیشتر
دنیای پشت ابر" عزیزم " خرافه است !!
سنگینی غریزه ی یک شهر جانور
بر شانه های دخترکی پاک و ساده است
که در خودش خمید .. و در دفترش نوشت :
" قانون همان وسیله ی حفظ منافع است "
حسی به رنگ عشق .. نه ، در سطح شهر نیست
شاید میان چین و چروک ملافه است !!
دیگر دلم برای خودم لک نمی زند
از این نتیجه داور بازی کلافه است ...
انسان ... که در شلوغی دنیا به خواب رفت
دنیا ... که در اواخر وقت اضافه است ... |
|
