و نه خنده هامان به موتزارت !!

فقط قطع ۴ x ۶ ما از لای پوشه ای به گمانم سبز

- شاید هم سرخ –

در پشت جلد چنان اتو کشیده آمد ؛

که ناشری قول داد سراپای وجودمان را ،

در تیراژی به کثرت رویاهای پدر منتشر کند !!

پس چنانچه به محض خروج از خودم

در سر نبش

به شکل قهرمانی پیچیدم ، باور نکنید

و در انتهای کوچه اگر وارفته شدم هم

نترسید ؛ نمی میرم ...

پلاک فلزی در خط مقدم ، فقط برای گم شدن بود رفیق

وگرنه ما فقط در پله های منتهی به سرای آخرت

دلهایمان در مایه های دشتی ، شور می زند ...

ز.م : تمام می شوم شبی ؛ فقط به من اشاره کن ...

من با تو من می شوم

و قصه ای دیگر می سرائیم

پیش از آنکه دنیا بی سیم شود !!!

Counsel :   

مقام امن و می بی غش و رفیق شفیق  ( و این )

گرت مدام میسر شود زهی توفیق !!

روایت‌سازان لحظه‌های بی‌حوصله در مکالمات کوتاه و اندرزگون.

 آنان سوژه‌های ملامت و تقبیح‌اند؛

نمود قانع‌کننده ی رویاهای سوخته و تعبیر کابوس‌های پیشگویان خودآزار؛

آن‌ها محصول بن‌بست‌های ساختاری‌اند ...

حفره‌های پیش‌بینی‌نشده‌ای که همچون تب خالی ناخوشایند ؛

همچون یک واقعیت تروماتیک بر چهره زندگی نشسته اند !!

آن‌ها مسببان لذت‌های فوری و ارزان‌قیمت‌اند ...

هیچ تصویری روح یک لذت بورژوایی را به این شدت به نمایش نمی‌گذارد !!

کسی چه می‌داند شاید اگر امیل زولا می‌خواست دوباره ژرمینال را امروز بنویسد ...

حالا تو فرض کن سراغ کسی را
و دست کسی را گرفته‌ام
این عاشقانه از تو بعید است !!

می‌شود کنار آتشی نشست
و دست کسی را
- گیرم تو هم که نباشی – گرفت یا
شب که بیاید
پتوی دور خودم را
دور خودت و من را ...

سخت نگیر دخترک !!

لابد بادهای دیگری برای وزیدن هست !!

تا کاج جشن های زمستانی ات کنند

پوشانده اند صبح تو را ابرهای تار

تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند

این بار می برند که زندانی ات کنند

ای گل گمان مکن به شب جشن می روی

شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست

از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند ...

فاضل نظری – گریه های امپراطور

که هزار بار باخته بودم !!

و مثل کودکی که لای لجن های جوب

حقیقت را پیدا می کند ؛

عاشق شده بودم ...

آن روزها

بی بی هنوز سرباز پشت پستو را رو نکرده بود ...

- می توانستم طوری دیر کنم که ساعت هم مچم را نگیرد !! –

تمام پنجره ها سنگ را اعتراف کردند

ولی باز تو پشت پرده ماندی !!

نه پروانه مشت شمع را باز کرد

و نه باد از پرچم پرسید : کجا ؟

حال روزهایی که تقویم را برایم پس انداز می کنند ندارم

خسته ام .. این قطار به کجا می رود ؟

" آی برگر " من !!

یک " جاست مریج " هم از آینه ی ماشین آویزان می کنیم

سپس فیلم برداری شروع می شود ..

مسابقه ی پرتاب شناسنامه ها  !!

همیشه سه چهارم ما به یک چهارم خودمان فکر می کند

و تو وقتی گوشه نداشته باشی یعنی باطلی !!

خدا رحمت کند منطق را

آدم خوبی بود ... !!

اندیویدوالیزاسیون  : هنوزم با تو نشستن، به همه دنیا می ارزه (+)

به یکی گفتند شرع از عرش آمده ،

فکر کرد هر چیزی از سر و ته خودش آمده

رفت دو تا فرش خرید و انداخت توی خانه اش ؛

فکر کرد شرف هم از فرش آمده !!

آمده  ها !!  

از آن فرش خانه هم شرف می آید، شرفی که به درد همان صاحبش می خورد ...

شعر اقوام آذری - برگردان  : رسول  یونان

جائی که سرنوشت ؛

در دوراهی بهشت

سیب تعارفم کرد !!

اینجا توالت عمومی کجاست ؟

کار خصوصی دارم !!

نوستالژی :  کودکی گم شده ...

باید خودم را برسانم

برسانم پشت دیوارهای دبستان پسرانه ی توحید

آنوقت به یاد خواهم آورد

کودکانی که دریا را دیده بودند ؛

" آب " را بزرگتر می نوشتند ...

حاظران به غایبان و پدران به فرزندان تا برپائی رستاخیز برسانند .

( خطابه غدیر / بخش 6 )

پارسی  /   العربیة  / English   

که از روی خوش باد

دست می دهی

و هنوز باد کرده این همه برگ روی دستت !!

این همه دل زیر خشت می رود آخر ...

دست آخر

حکم دل که می کنم

همین سه چهار برگ هم که نباشد

جر می زنی که بُر نخورده هنوز !!

دست که به هم می خورد

خمیازه می کشی و فال می گیری :

بی بی کنار شاه در می آید 

یک ردیف خشت بین شان

دو دل می شوی آن سو ...

دو دل که می شوی انگار ؛

انگار که بُر نخورده هنوز ...

و حالا می‏خواست از "امیلی" انتقام بگیرد !!

امیلی معشوقه‏ی زیباروی شوهرش بود ...

کنار جسد شوهرش و رو به ‏روی قفس طوطی نشست و آرام تکرار کرد:

«امیلی نزن، ... امیلی نزن، ...»

وقتی در آپارتمان را بست، صدای طوطی می‏آمد:

«امیلی نزن ...»